Οφείλω να προειδοποιήσω τους αγαπητούς αναγνώστες ότι δεν είμαι καθόλου αθλητικός τύπος. Επίσης, δεν είμαι βιολόγος, και παρόλο που κατάγομαι από ένα μικρό χωριό, οι φορές που έχω δει άγρια ζώα είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Ξέρω πολλούς ανθρώπους που ταυτίζονται μαζί μου. Ωστόσο, σχετικά με την εμπειρία στη Δαδιά, ίσως αναρωτηθεί κάποιος γιατί αποφάσισα να προσφέρω εθελοντική εργασία στην καρδιά της ελληνικής υπαίθρου και της άγριας φύσης. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας, όλα ξεκίνησαν από την περίοδο που ήμουν άνεργη και, ταυτόχρονα, από την επιθυμία μου να κάνω κάτι για την προστασία, τη διαφύλαξη και τη διατήρηση του περιβάλλοντος. Έτσι, σε μια στιγμή «δημιουργικής τρέλας», αποφάσισα να γίνω εθελόντρια σε μια περιβαλλοντική οργάνωση. Το Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης (ESC) φάνταζε ένα κατάλληλο εργαλείο για την αναζήτηση εθελοντικών προγραμμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η αναζήτησή μου με οδήγησε στην Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης (ΕΠΒΘ) και, λίγες εβδομάδες αργότερα, βρέθηκα στη Δαδιά. Αν και μέχρι εκείνο το σημείο όλα φαίνονταν πολύ εύκολα και ομαλά, πριν πω το «ναι» στην ΕΠΒΘ και ξεκινήσω αυτό το ταξίδι, πήρα τον χρόνο μου για να καταλάβω πραγματικά τι θα περιλάμβανε αυτή η εθελοντική εμπειρία. Ανάμεσα στα όσα συνυπολόγισα ήταν η έλλειψη αντοχής και φυσικής κατάστασης μου, η αντιπάθειά μου για τα έντομα, ο καυτός καλοκαιρινός ήλιος (αφού θα ήμουν εθελόντρια από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο του 2026), το γεγονός ότι είχα μηδενική εμπειρία και γνώση για την άγρια φύση και τα ζώα, και άλλα πολλά. Αφού σκέφτηκα προσεκτικά όλα αυτά τα δεδομένα, τελικά είπα το «ναι». Το κίνητρό μου ήταν η δύναμή μου. Ήταν ο λόγος που ήρθα εδώ και ο λόγος που έμεινα. Αυτή η εμπειρία ήταν ένας τρόπος να αντιμετωπίσω προκλήσεις, να ξεπεράσω τα όριά μου και, το σημαντικότερο, να κάνω κάτι καλό για τον πλανήτη μας. Δεν μπορώ να πω ότι όλα κυλούσαν πάντα ρολόι. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, βρισκόμουν διαρκώς αντιμέτωπη με προκλήσεις. Στις προσωπικές μου δυσκολίες περιλαμβανόταν η σκληρή δουλειά στο πεδίο (η πυρκαγιά που ξέσπασε το 2023 έκαψε τα πάντα στο πέρασμά της, καθιστώντας ιδιαίτερα δύσκολη και επικίνδυνη την πεζοπορία στο δάσος), αλλά και οι σαρανταποδαρούσες ή άλλα έντομα που εμφανίζονταν στο σπίτι εκεί που δεν το περίμενες, φυσικό όμως μιας και ζούσαμε σε χωριό. Κόντρα σε κάθε πρόβλεψη, ακόμα και στις δικές μου, προσαρμόστηκα. Κατά τη γνώμη μου, τίποτα δεν δείχνει μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα από το να περιβάλλεσαι με πράγματα που βρίσκονται έξω από τον οικείο κόσμο σου, τη ζώνη ασφάλειάς σου. Παρά τις δυσκολίες, απόλαυσα τον χρόνο μου στη Δαδιά. Κάποιες μέρες μπορεί να ήταν πιο δύσκολες από άλλες, αλλά η εργασία αυτή μου προσέφερε μια βαθιά αίσθηση ικανοποίησης και ανταμοιβής. Τελικά, πέρασα υπέροχα στην Ελλάδα. Η ομάδα της ΕΠΒΘ είναι εξαιρετικά φιλόξενη και οι υπόλοιποι εθελοντές, που πλέον είναι φίλοι μου, είναι χαρισματικοί άνθρωποι με σπουδαίες προσωπικότητες. Επιπλέον, η διαμονή μου δεν αφορούσε μόνο τον εθελοντισμό. Κατάφερα επίσης να ταξιδέψω στην Ελλάδα και πιστεύω ότι αυτή η χώρα μπορεί να προσφέρει εντυπωσιακά τοπία, αρκεί να τολμήσεις να τα εξερευνήσεις πέρα από τα τουριστικά νησιά. Ως καταληκτικό σχόλιο, θέλω να πω ότι δοκίμασα τις δυνάμεις μου και τα κατάφερα. Τώρα, στο τέλος αυτής της εθελοντικής εμπειρίας, μπορώ να πω ότι είμαι περήφανη για τον εαυτό μου (πατ-πατ, ένα χτύπημα στην πλάτη μου για επιβράβευση!). Γι’ αυτό, προσκαλώ τον καθένα να πάρει αυτό το ρίσκο και να βγει έξω από τη ζώνη ασφάλειάς του, γιατί ποτέ δεν ξέρει τι χάνει!